Analiza Ryzyka
Proces ISO 31000 · techniki IEC/ISO 31010
Przewodnik zarządzania ryzykiem
Ustrukturyzowany proces zgodny z ISO 31000:2018 oraz technikami oceny z IEC/ISO 31010.
ISO 31000:2018 IEC/ISO 31010 Normy w KSC
1. Po co zarządzanie ryzykiem?
Według ISO 31000 ryzyko to skutek niepewności w odniesieniu do celów. Zarządzanie ryzykiem to skoordynowane działania ukierunkowujące organizację wobec tej niepewności — tworzy i chroni wartość, wspiera decyzje i doskonali wyniki.
Norma opiera się na trzech filarach: zasady, struktura ramowa oraz proces (Rysunek 1 w ISO 31000).
2. Proces ISO 31000 § 6
§ 6.2
§ 6.3
§ 6.4
§ 6.5
§ 6.6–6.7
Proces jest iteracyjny: komunikacja, monitoring i dokumentowanie towarzyszą wszystkim etapom.
3. Zakres, kontekst i kryteria § 6.3
Zakres
Cele oceny, granice, działania, lokalizacje, okres, zasoby.
Kontekst zewnętrzny / wewnętrzny
Prawo, rynek, technologia, ład, kultura, zasoby, procesy.
Kryteria ryzyka
Jak mierzyć ryzyko i kiedy jest akceptowalne vs wymaga postępowania.
W aplikacji: pola oceny ryzyka odpowiadają dokładnie tym sekcjom normy. Utwórz ocenę →
4. Ocena ryzyka § 6.4
Źródła, zdarzenia, przyczyny, konsekwencje — „co może pójść nie tak”.
Natura i poziom ryzyka: prawdopodobieństwo × konsekwencje (+ kontrole).
Porównanie z kryteriami — decyzja o akceptacji lub postępowaniu.
5. Postępowanie z ryzykiem § 6.5.2
- Unikanie ryzyka (nie rozpoczynać / nie kontynuować działania)
- Podjęcie lub zwiększenie ryzyka (szansa)
- Usunięcie źródła ryzyka
- Zmiana prawdopodobieństwa
- Zmiana konsekwencji
- Dzielenie się ryzykiem (umowa, ubezpieczenie)
- Zatrzymanie (retencja) na podstawie świadomej decyzji
Po postępowaniu dokumentuj ryzyko rezydualne i monitoruj skuteczność (§ 6.5.3, § 6.6).
6. Techniki oceny IEC 31010
IEC/ISO 31010 opisuje, jak dobierać i stosować techniki na etapach identyfikacji, analizy i ewaluacji. Katalog w aplikacji obejmuje m.in. burzę mózgów, Delphi, FMEA, HAZOP, SWIFT, Bow-tie, FTA/ETA, Monte Carlo oraz macierz ryzyka.
Przeglądaj katalog technik7. Macierz konsekwencji/prawdopodobieństwa B.10.3
Najpopularniejsza metoda raportowania poziomu ryzyka: para konsekwencja × prawdopodobieństwo na skalach (tu 1–5). Komórkom przypisuje się zasady decyzyjne (uwaga kierownictwa, pilność). Macierz musi być skalibrowana do kontekstu organizacji.